1. Ένα συνθετικό double-stranded oligonucleotide που έχει ένα αμβλύ τέλος, ενώ το άλλο άκρο έχει μια επέκταση νουκλεοτιδίων που να ζεύγος βάσης με μια συνεκτική τέλος που δημιουργήθηκε από τη διάσπαση ενός μορίου DNA με ένα συγκεκριμένο τύπο ΙΙ ενδονουκλεάσεων περιορισμού. Το αμβλύ τέλος του προσαρμογέα μπορεί να επιδένεται στα πέρατα του ένα μόριο DNA στόχων και της κατασκευής μπορούν να κλωνοποιηθούν σε ένα φορέα χρησιμοποιώντας συνεκτική άκρες του προσαρμογέα.

2. Α συνθετικό single-stranded oligonucleotide που, μετά από την αυτο-υβριδοποίηση, παράγει ένα μόριο με συνεκτική τελειώνει και μια εσωτερική ενδονουκλεάσεων περιορισμού τοποθεσίας. Όταν το τροφοδοτικό έχει τοποθετηθεί σε ένα διάνυσμα της κλωνοποίησης μέσω συνεκτική άκρα, η εσωτερική σειρά παρέχει ένα νέο site ενδονουκλεάσεων περιορισμού.