Antilichamen hebben een goed gedefinieerde structuur. Elke antilichaam heeft twee identieke "lichte" kettingen en twee identieke "zware" kettingen. Elke keten bestaat uit een constante regio, dat wil zeggen, een gebied dat is hetzelfde tussen antilichamen van dezelfde klasse en de subklasse, en een variabele regio die tussen verschilt. De antigeen-bindende regio of bindende site - complementariteit bepalende regio - is in de variabele regio. Het antilichaam kan door proteasen worden gesneden in verschillende fragmenten, bekend als Fab, Fab', en Fc.