Beperking van het verkeer van (genetisch gemanipuleerde) organismen door het organiseren van belemmeringen om te voorkomen dat ze buiten het laboratorium toeneemt. Biologische inperking kan twee vormen aannemen: het organisme niet in staat om te overleven in het buitenmilieu maken, of het maken van de buitenomgeving onherbergzame aan het organisme. De laatste is zelden geschikt voor bacteriën, die, in beginsel, vrijwel overal overleven konden. Aldus voor bacteriën en gist, de begunstigde benadering is te muteren van de genen in het organisme zodat zij vereisen een levering van een specifieke nutriënt dat is meestal alleen beschikbaar in het laboratorium. Als ze weggaan, zij dan niet groeien. Het milieu onvriendelijke maken aan het organisme is deels een biologische bestrijding, deels een fysieke. Dus, enkele van de eerste genetisch gemanipuleerde rijst stammen werden ontwikkeld in Engeland (die is te koud voor rijst te groeien) en geprobeerd in het gebied in Arizona (waar het te droog is). Biologische inperking kan ook betrekking hebben op het gebruik van vector moleculen en gastheerorganismen die genetisch zijn uitgeschakeld zodat ze alleen in de merkwaardige omstandigheden die door de experimentator overleven kunnen en die niet beschikbaar buiten het laboratorium zijn.